«3 Jokers»: Τα βαθιά τραύματα μένουν πάντα ανοιχτά

Δυο είναι τα μεγάλα ερωτήματα που επικρατούν στον σκοτεινό αέρα της Γκόθαμ Σίτι εδώ και δεκαετίες: 1ον, ποιος κρύβεται πίσω από την μάσκα του Μπάτμαν και 2ον, ποια είναι η ταυτότητα του άντρα ( ; ) που βρίσκεται κάτω από το διαβολικό χαμόγελο του Τζόκερ; Και αν εμείς, οι φανατικοί παρατηρητές των τεκταινόμενων σε αυτή την σκοτεινή πόλη, σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων της, έχουμε το προνόμιο να γνωρίζουμε την αληθινή ταυτότητα του Σκοτεινού Ιππότη, είναι αμφίβολο πως θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια για τον άνθρωπο πίσω από τον κλόουν.

Θεωρίες φυσικά υπάρχουν πολλές. Το θρυλικό «Killing Joke» του Άλαν Μουρ έχει αναπτύξει την βασικότερη εξ’ αυτών. Αλλά ακόμα και εκεί γινόταν κατανοητό: πρόκειται απλά για θεωρίες. Το ποιος είναι ο άνθρωπος που έσκασε από το πουθενά πριν δεκαετίες στην Γκόθαμ για να μετουσιωθεί στο μεγάλο αντίπαλο δέος του Μπάτμαν παραμένει πάντα μια άλυτη απορία. Και ως εκ τούτου, μυστήρια παραμένουν τα βαθύτερα κίνητρα του Τζόκερ, η ουσιαστική ψυχοσύνθεσή του, το εύρος και τα χαρακτηριστικά της συνείδησής του.

Στον καμβά των ατέλειωτων θεωριών που σχεδόν δομικά αναπτύσσονται ως απόρροια της κρυφής ταυτότητας του Τζόκερ, ήρθε στα μέσα του 2020 η τριπλέτα των Geoff Johns, Jason Fabok και Brad Anderson να ξεδιπλώσει μια δικιά της ιστορία. Ο λόγος για το «Batman: 3 Jokers», μια ακόμα σκοτεινή ιστορία που κυκλοφόρησε υπό την αιγίδα της «DC Black Label», της σειράς της DC που αποτελείται από αληθινά μαύρες και άραχνες, φανατικά ενήλικες δημιουργίες από το σύμπαν της DC.

Ήταν μάλλον αναπόφευκτο πως από τη στιγμή που η DC αποφάσισε να εδραιώσει μια τέτοια κατηγορία ιστοριών και να δώσει στους δημιουργούς την ευκαιρία να αναπτύξουν μέσα από το αγνό crime και το αγνό thriller τις εμπνεύσεις τους, το δίπολο του Μπάτμαν και του Τζόκερ θα είχε την τιμητική του. Τα αποτελέσματα υπήρξαν άλλοτε άνισα αλλά ενδιαφέροντα (Batman: White Knight), άλλοτε τόσο σκοτεινά και επιβλητικά όσο ποτέ στο παρελθόν (Batman: Damned) και άλλοτε αληθινά αριστουργηματικά (Harleen). Αδιάφορα πάντως δεν υπήρξαν ποτέ και ανεξάρτητα από κάθε επιμέρους κρίση ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να θεωρηθεί τέτοιο και το «Batman: 3 Jokers», μια ιστορία που επί της ουσίας ενοποιεί στο ίδιο θεματικό σύμπαν τρεις παλιές και κλασικές ιστορίες του Μπάτμαν: το «Death in the family», το «Under the Red Hood» και το «Killing Joke».

Οι τρεις αυτές ιστορίες που έχουν ως ενοποιητικό τους στοιχείο τον ίδιο τον Τζόκερ αποκτάνε ένα σίκουελ μέσα από το «Batman: 3 Jokers». Και όπως γνωρίζει όποιος είναι καλά εξοικειωμένος με την μυθολογία του Μπάτμαν, οι δυο συνοδοιπόροι του σε αυτήν την ιστορία, δηλαδή η Batgirl και ο Red Hood (πάλαι ποτέ δεύτερος Ρόμπιν δηλαδή…) είναι δυο «μέλη» της ευρύτερης οικογένειας του Μπάτμαν που κουβαλάνε πολλά τραύματα εξαιτίας των παρελθοντικών συγκρούσεών τους με τον Τζόκερ και της επίδειξης σαδισμού που έχει κάνει ο τελευταίος πάνω στα σώματά τους. Αυτό το παρελθόν είναι και το συγκολλητικό στοιχείο όλου του συναισθηματικού βάρους που κουβαλάει το «3 Jokers».

Η ιστορία ξεκινάει με τρία ταυτόχρονα εγκλήματα να διαπράττονται από τον Τζόκερ και τους Μπάτμαν, Batgirl και Red Hood να μοιράζουν στα τρία την σχετική έρευνα. Σύντομα γίνεται κατανοητό πως δεν έχουν να κάνουν απλά με έναν Τζόκερ αλλά με τρεις, που συνεργάζονται μεταξύ τους. Φυσικά, ένα μεγάλο ερώτημα προκύπτει: μήπως αυτό ίσχυε πάντα και ουδέποτε ο Τζόκερ υπήρξε μόνο ένα άτομο.

Ο κάθε ένας από την τριπλέτα των Τζόκερ ετούτης της ιστορίας έχει και ένα δικό του παρατσούκλι, που περιγράφει και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του: πρόκειται για τον Εγκληματία, τον Κωμικό και τον Κλόουν. Ο Κλόουν μοιάζει πιο πολύ με τον «κλασικό» Τζόκερ: παίζει με φαινομενικά αστεία αλλά πέρα για πέρα επικίνδυνα παιχνίδια, πετάει σπρέι δολοφονικού γέλιου και άλλα τέτοια. Ο Κωμικός εκπροσωπεί την σαδιστική πλευρά του Τζόκερ και ο Εγκληματίας τον πιο μεθοδικό, τον μαφιόζο Τζόκερ. Το ποιος από τους τρεις είναι ο αρχικός Τζόκερ που δημιούργησε και τους άλλους δυο είναι ένα επιπλέον ερώτημα.

Όπως είναι φυσικό και όπως άλλωστε ισχύει σε κάθε Μπάτμαν ιστορία που σέβεται τον εαυτό της, οι συγκρούσεις δεν έχουν μανιχαϊστική μορφή αλλά συντελούνται και στο εσωτερικό του στρατοπέδου των «καλών». Ο μονίμως πατερναλιστής Μπάτμαν αδυνατεί για μια ακόμα φορά να διαχειριστεί την δυναμική ανάμεσα στον ίδιο και τα δυο «παιδιά» του και ειδικότερα με τον Red Hood οι εντάσεις είναι πολύ έντονες.

Ο Red Hood άλλωστε ακολουθεί διακριτή πορεία από τον Μπάτμαν εξαιτίας των διαφορετικών ηθικών που κουβαλάνε οι δυο τους αναφορικά με τη διαχείριση του εγκλήματος και τον βαθμό που «απαιτείται» να λερωθούν τα χέρια ενός «ήρωα» σε αυτή τη διαδικασία. Και εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως όταν το διακύβευμα έχει να κάνει με την δύναμη της φύσης που λέγεται Τζόκερ (πόσο μάλλον όταν αυτός είναι… τρεις!) η όξυνση των αξιακών διαφορών ανάμεσα στον Σκοτεινό Ιππότη και τον πάλαι ποτέ sidekick του είναι τεράστια και εν πολλοίς ανεξέλεγκτη.

Το «3 Jokers» μπορεί να μην αποφεύγει να χρησιμοποιήσει δυναμικές που έχουμε ξαναδεί να αναπτύσσονται στο σύμπαν του Μπάτμαν σε παλιές ιστορίες. Και εδώ που τα λέμε δεν πρόκειται και για κάποια ιστορία-τομή όσον αφορά τον μύθο του Τζόκερ όπως άλλες παρελθοντικές, εμβληματικές δημιουργίες σαν τους προπομπούς αυτού του σίκουελ. Αλλά ας μην τα θέλουμε όλα δικά μας: όπως και να έχει είναι ένα πρότυπο νουάρ ιστορίας Μπάτμαν, δηλαδή μια καλοδομημένη ιστορία Μπάτμαν με ένα φινάλε τόσο σκοτεινό και μυστηριακό που δεν θα μπορούσε παρά να αναβαθμίζει συνολικά την ιστορία. Με απλά λόγια: τέτοιες ιστορίες Μπάτμαν θέλουμε να διαβάζουμε.