10 ταινίες που ίσως δεν γνώριζες ότι είναι remakes

0

Τα remakes δεν είναι καινούργια ιστορία στο Hollywood. Για να είμαστε ακριβείς τα remakes αποτελούσαν τάση ήδη από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Συνήθως αφορούσαν την επαναδημιουργία ταινιών που δεν τα πήγαν τόσο καλά στην πρώτη τους προσπάθεια και άλλες φορές ο λόγος που γυριζόντουσαν ήταν για να αποτελέσουν μοντέρνες εκδοχές των πρωτότυπων ταινιών. Υπάρχουν remakes τα οποία γυρίστηκαν με τον σκοπό της αρπαχτής (όπως γίνεται με τα περισσότερα σήμερα), υπάρχουν όμως και ταινίες που κατάφεραν να σταθούν μόνες τους στο κινηματογραφικό στερέωμα, με μεγάλο μέρος του κοινού να αγνοεί ότι βασίστηκαν σε παλιότερες ταινίες, οι οποίες για διάφορους λόγους ξεχάστηκαν από την μαζική πλειοψηφία του κινηματογραφικού κοινού. Το Nerd Things σας παρουσιάζει δέκα περιπτώσεις ταινίων που ίσως δεν γνωρίζατε ότι αποτελούν remakes.

1. Scarface – Scarface (1932)

 

To Scarface είναι ένα χαρακτηριστικό δείγμα του σινεμά των 80ς. Ο Brian De Palma παίρνει τον Νονό και του δίνει πολύ (πάρα πολύ) κοκαΐνη, διπλασιάζει την γραφική βία και παραδίδει ένα από τα πιο θρυλικά φινάλε στην ιστορία της ποπ κουλτούρας. Η ιδέα όμως του Σημαδεμένου δεν ήταν πρωτοποριακή. Για την ακριβεία πρόκειται για remake της ομώνυμης ταινίας του 1932. Αρκετά παραλλαγμένη βέβαια, ώστε να ταιριάζει με το κλίμα της εποχής του με την κεντρική ιστορία της βρώμικης ανόδου και της αναπόφευκτης πτώσης του Tony Montana (ή Tony Carmonte στο αυθεντικό) να είναι κοινή. Το Scarface του Howard Hawks είναι εμπνευσμένο από την ζωή του Al Capone, καθώς βασίζεται στο βίβλιο του Armitage Trail με το ίδιο όνομα, το οποίο αποτελεί ουσιαστικά την ανεπίσημη βιογραφία του διαβόητου αρχιμαφιόζου. Κάποιες σκηνές κιόλας απεικονίζουν τα χτυπήματα του Capone όπως το περίφημο St Valentines Day Massacre. Η ταινία του De Palma παραλλάσει τον χαρακτήρα, μετατρέποντας τον σε Κουβανό πολιτικό πρόσφυγα αλλά κρατάει τα βασικά στοιχεία της πλοκής και περιλαμβάνει το ίδιο τέλος, με της ταινίας του 1983 να είναι σαφέστατα πιο επικό.

2. The Thing – The Thing from Another World

Ο John Carpenter έχει δηλώσει σε πολλές συνεντεύξεις την αγάπη του για τον Howard Hawks. Ο θρυλικός σκηνοθέτης αποτέλεσε βασική επιρροή για τον άρχοντα του τρόμου και ο ίδιος φρόντισε να μην το κρύψει καθόλου στην φιλμογραφία του. Το Assault on Precinct 13, η ταινία που έδωσε ώθηση στην καριέρα του Carpenter, είναι μια παραλλαγμένη εκδοχή του Rio Bravo (1959) αλλά το The Thing – για πολλούς και για τον γραφών η καλύτερη ταινία του – είναι ένα πιστό remake του The Thing from Another World του 1951. Η πλοκή είναι ακριβώς ίδια με μία ομάδα επιστημόνων και στρατιωτικών να έρχονται σε επαφή με έναν εξωγήινο οργανισμό σε μία απονωμένη στρατιωτική βάση στον Βόρειο Πόλο. Στην πρώτη ταινία ωστόσο, ο εξωγηινός είναι μία ξεκάθαρη απειλή, σε αντίθεση με την ταινία του Carpenter, όπου παίρνει ανθρώπινη μορφή, ανεβάζοντας κατακόρυφα την αγωνία και το μυστήριο. Το The Thing from Another World θεωρείται μία από τις καλύτερες sci-fi ταινίες της χρυσής εποχής του είδους, το The Thing του Carpenter όμως είναι από τις λίγες περιπτώσεις όπου το remake ξεπέρασε τον προκάτοχό του.

3. City of Angels – Wings of Desire

Ένας άγγελος ερωτεύεται μια κοινή θνητή και είναι πρόθυμος να αφήσει την αιώνια ζωή για να είναι μαζί της στον κόσμο των ανθρώπων. Το City of Angels είναι ρομαντικό δράμα φαντασίας με τον Nicolas Cage (όταν ήταν ακόμα ηθοποιός) και την Meg Ryan, η οποία διακατέχεται από όλες τις συμβάσεις και τα κλισέ του είδους, παρά το ομολογουμένως ξεχωριστό σενάριο. Τελικά το σενάριο αποδείχτηκε ότι δεν ήταν και τόσο ξεχωριστό, καθώς ανήκει στον Wim Wenders, ο οποίος το έγραψε για την ταινία του ”Wings of Desire”. Αν και ανήκει στα καλά ρομαντικά δράματα των 90ς, στην σύγκριση με την ταινία του Wenders το City of Angels χάνει κατά πολύ, επιλέγοντας να είναι ένα χιλιοπαιγμένο ρομαντικό δράμα, χωρίς να περιλαμβάνει το φιλοσοφικό και πνευματικό υπόβαθρο της πρωτότυπης ταινίας του Γερμανού σκηνοθέτη.

4. Heat – LA Takedown

Το 1989 ο Michael Mann γύρναει μία τηλεταινία με τίτλο LA Takedown. Η ιστορία αφορά την προσπάθεια του σκληροτράχηλου ντετέκτιβ Hannah να συλλάβει μία ομάδα επαγγελματιών ληστών, για να συνειδητοποιήσει στην πορεία ότι μοιράζεται πολλά κοινά με τον αρχηγό της συμμορίας. Αν σας θυμίζει κάτι το σενάριο είναι γιατί πρόκειται για το Heat. Έχοντας στο μυαλό του μία αστυνομική σειρά, ο Mann γυρνάει το LA Takedown ως πιλότο, χωρίς όμως να καταφέρει να πάρει το πράσινο φως για να την γυρίσει. Το 1995 με μεγαλύτερο μπάτζετ και έχοντας στην διάθεσή του το καλύτερο καστ της εποχής, ξαναγυρνάει την ταινία, αυτή την φορά για τον κινηματογράφο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα καλύτερα αστυνομικά δράματα που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Το LA Takedown είναι σαφώς κατώτερη ταινία αλλά αξίζει η παρακολούθησή του για να δεις πως μία κοινότυπη αστυνομική περιπέτεια μπορεί να μετουσιωθεί σε πολλά παραπάνω με τα κατάλληλα υλικά.

5. 12 Monkeys – La Jetee

Το 12 Monkeys αποτελεί ένα από τα καλύτερα sci-fi δείγματα των 90ς. Το αριστουργηματικό έργο του Terry Gilliam θεωρείται ακόμα και σήμερα πρωτοποριακό, οι ρίζες του όμως βρίσκονται στην γαλλική μικρού μήκους ταινία του 1962, ”La Jetee”. Ο Terry Gilliam διευρύνει την αρχική ιδέα της πρωτότυπης ταινίας, δίνοντας έναν καφκικό τόνο που συναντάμε και στο Brazil (1985) και κρατάει το θρυλικό plot twist στο φινάλε, στην περίφημη σκηνή του αεροδρομίου. Πέρα από την πηγή για το 12 Monkeys, το La Jetee θεωρείται από τις πιο επιδραστικές ταινίες στο sci-fi στερέωμα, έχοντας επηρεάσει καλλιτέχνες από τον William Gibson μέχρι και τον David Bowie.

6. A Fistful of Dollars – Yozimbo

To Fistful of Dollars κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που τα σπαγγέτι western είχαν χάσει την δημοφιλία τους. Ο Sergio Leone κατάφερε να δώσει πνοή στο είδος, εισάγωντας μία οπερατική αισθητική και δημιουργεί τον πρωταγωνιστή – αντιήρωα που πλέον είναι κλισέ στα westerns. Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί όμως είναι ότι η ταινία είναι ανεπίσημο remake του ιστορικού Yozimbo του Akira Kurosawa. Αντιγράφοντας ξεκάθαρα την βασική πλοκή, ο Leone πήρε το έπος του Ιάπωνα σκηνοθέτη και το ενέταξε στον κόσμο της Άγριας Δύσης, αναβιώνοντας ένα είδος που βρισκόταν σε στάδιο παρακμής. Παρά τις μηνύσεις που ακολούθησαν από την ιαπωνική εταιρεία παραγωγής, το Fistful of Dollars δεν έχασε τίποτα σε επίπεδο φήμης, παραμένοντας μέχρι σήμερα ένα από τα καλύτερα westerns όλων των εποχών.

7. Scent of a Woman – Scent of a Woman (1974)

Η ταινία που έδωσε στον Al Pacino το πολυπόθητο Όσκαρ, χάρη στην εξαιρετική ερμηνεία του στον ρόλο του τυφλού πρώην συνταγματάρχη Frank Slade είναι remake της ομώνυμης ιταλικής ταινίας του 1974. Το σενάριο αφηγείται την σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ του Slade και του φοιτητή Charlie Simms, όταν ο τελευταίος αναλαμβάνει την φροντίδα του στριμμένου πλην συμπαθή πρώην στρατιωτικού. Η υπόθεση στην ιταλική ταινία έχει ελάχιστες διαφορές με το αμερικάνικο remake, οι οποίες έγκεινται στο στήσιμο των χαρακτήρων. Ο χαρακτήρας του Slade στο πρωτότυπο είναι πιο κυνικός και αυτομάτως πιο αντιπαθής σε αντίθεση με την εκδοχή του Pacino, ο οποίος μέσα στο σκοτάδι του αναδεικνύει μία αξιαγάπητη προσωπικότητα – ιδανική συνταγή για βραβείο Όσκαρ.

8. True Lies – La Totale!

Το True Lies είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα του action σινεμά των 90ς. Σε σκηνοθεσία James Cameron και με πρωταγωνιστή τον βασιλιά του σινεμά δράσης, Arnold Schwarzenegger, η ταινία ισορροπεί απόλυτα ανάμεσα στο ξέφρενο χιούμορ και στην εξτραβαγκάντζα περιπέτεια, αποτελώντας μια υποτιμημένη (πλέον) ταινία του είδους. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι η ταινία του Cameron είναι αμερικάνικο remake του γαλλικού ”La Totale!”. Κρατώντας το χιουμοριστικό αέρα της πρωτότυπης ταινίας, ο Cameron αναβαθμίζει το αρχικό υλικό, δίνοντας του παραπάνω υπερβολή κατά τα αμερικάνικα πρότυπα και ο Schwarzenegger δημιουργεί μία άριστη χημεία με την Jamie Lee Curtis, δίνοντας μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Μαζί με το The Thing που αναφέραμε παραπάνω, το True Lies ανήκει και αυτό στην κατηγορία των remakes που ξεπερνάνε τις πρωτότυπες εκδοχές τους.

9. The Departed – Infernal Affairs

Η τελευταία μαφιόζικη ταινία του Scorseze (μες στο 2019 θα κυκλοφορήσει το The Irishman) φέρνει την κορεάτικη αστυνομική τριλογία, ”Infernal Affairs”, σε αμερικάνικο φόντο. Ο Scorceze εξυψώνει το αρχικό υλικό, δίνοντας χώρο σε περισσότερους χαρακτήρες σε αντίθεση με την κορεάτικη ταινία, η οποία επικεντρώνεται στους δύο βασικούς χαρακτήρες και αλλάζει το τέλος δίνοντας μια νότα ικανοποίησης εκεί όπου το πρωτότυπο ρίχνει μια γερή γροθιά στο στομάχι. Και οι δύο ταινίες έχουν όλα τα υλικά του δυνατού action drama, με το The Departed όμως να κερδίζει στα σημεία τον προκάτοχό του.

10. I am Legend – The Last Man on Earth – The Omega Man

Το I am Legend αποτελεί την μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Richard Matheson, το οποίο είχε γράψει το 1954. Πριν όμως από την ταινία με τον Will Smith, η ιστορία είχε ήδη μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη δύο φορές. Η πρώτη το 1964 με πρωταγωνιστή τον θρύλο Vincent Price και τίτλο ”The Last Man on Earth” και η δεύτερη είναι ”The Omega Man” του 1971 με τον Charlton Heston στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Και οι τρεις ταινίες έχουν ελάχιστες διαφορές μεταξύ τους με αυτές να βρίσκονται κυρίως στην απεικόνιση των τεράτων. Στην ταινία του ’54 τα πλάσματα είναι πιο κοντά σε βαμπίρ, ενώ στις επόμενες δύο μεταφορές φέρνουν πιο κοντά σε ζόμπι. Αξίζει να αναφερθεί ότι το βιβλίο αποτέλεσε την έμπνευση για το ιστορικό Night of the Living Dead του George Romero.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here